Edi Rama nuk i lë gjërat rastësisht. As numrat. Kabineti i tij i ri me 8 gra dhe 8 burra nuk është një përputhje e rastësishme, por një shfaqje e menduar mirë për t’i treguar botës se Shqipëria ka arritur “barazinë gjinore” në pushtet. Në letër duket bukur, në realitet është një maskë e rafinuar propagandistike.
Rama e shet këtë si “simbol moderniteti”: Shqipëria, vendi i vogël ballkanik, del para Evropës me një qeveri të balancuar mes gjinive. Një histori që i pëlqen Brukselit, OKB-së dhe çdo forumi ndërkombëtar që mat progresin me statistika. Por qytetarët e këtij vendi e dinë mirë se ministrat, qofshin gra apo burra, ose AI si Diella, nuk vendosin asgjë pa firmën e një njeriu të vetëm: Edi Ramës.
Në këtë “barazi” nuk ka fuqi reale, por vetëm dekor. Gratë shërbejnë si vitrinë për të shitur një imazh të bukur, burrat si figura të zbehta që plotësojnë kuadrin. Të gjithë bashkë janë një ansambël kukullash, ku telat i lëviz vetëm një njeri.
Në vend që të matet me rezultatet e ministrive – korrupsionin që ha bujqësinë, tenderat e betonit që gllabërojnë qytetet, apo dështimet në shëndetësi e arsim – Rama preferon të merret me aritmetikë gjinore. Dhe ja ku jemi: 8 me 8, si një lojë shahu, por ku të gjitha gurët lëvizin vetëm kur ia do qejfi kryeministrit.
Pra, simboli i vërtetë nuk është barazia. Është fakti që në Shqipërinë e Ramës, edhe barazia gjinore është kthyer në dekor propagandistik, ndërsa realiteti i qeverisjes mbetet po aq i pabarabartë: një burrë i vetëm vendos për të gjithë.
“Pse Rama vendos gra në ministritë problematike?”
Në Shqipërinë e Edi Ramës, barazia gjinore nuk është një ideal i sinqertë, por një strategji propagandistike dhe mburojë politike. Vini re: ministritë më problematike, ato që janë zhytur në skandale e ku zhurma e korrupsionit nuk ndalet kurrë, shpesh i drejtojnë gra.
Shembulli më i qartë është Ministria e Brendshme. Prej dekadash, kjo ministri është sinonim i abuzimit: policë të lidhur me bandat, tendera të dyshimtë, dhe një sistem që funksionon më shumë për të mbrojtur pushtetin sesa qytetarët. Rama, me një lëvizje që duket e zgjuar në sipërfaqe, vendos aty një figurë femërore. Mesazhi? “Ja, gruaja sjell pastërti, integritet dhe fytyrë të re”.
Në realitet, është një ‘taktiçkë’: gratë përdoren si fasadë morale për ministritë më të pista, për të zbutur perceptimin publik dhe për të bërë që skandalet të mos duken aq të errëta. Çdo kritikë ndaj një ministreje femër, menjëherë Rama e kthen në “sulm ndaj grave në politikë”, duke u fshehur pas kauzës së barazisë gjinore.
Kështu, barazia nuk është më emancipim, por mburojë e korrupsionit. Gratë vendosen aty ku sistemi është më i kalbur, jo për t’u dhënë pushtet real, por për të zbukuruar imazhin e një pushteti që nuk ndryshon. Dhe kur ministritë e drejtuara nga gratë dështojnë, fajin nuk e mban Rama, por figura e tyre që përdoret si kurban politik.
Pra, pse Rama vendos gra në ministritë më problematike? Jo për të çuar përpara barazinë, por sepse ai e di që një grua në krye të një ministrie të dështuar i shërben si “alibi morale”: korrupsioni mbetet, por kritikat bien më butë.
Discussion about this post