Vrasjet e personave të dënuar, të cilët lirohen nga burgjet në mënyrë të parakohshme është kthyer në një fenomen që po ndodh shumë here e më shpesh në vendin tonë.
Sipas statistikave, vetëm brenda vitit 2021, nga janari deri në tetor janë vrarë 12 persona të liruar nga burgjet, ndërkohë që tetë nga këto ngjarje kanë mbetur pa autor, ku secili prej tyre ka pasur një histori të pasur kriminale.
Vrasjet më të bujshme të ndodhura janë ajo e Edmir Bregut, i cili u ekzekutua më 24 janar në qytetin e Durrësit. 32-vjeçari me origjinë nga Hasi më herët ka qenë i dënuar për moskallëzim krimi dhe kanosje. Kjo ngjarje ende është e pa zbardhur.
Gentian Qarri po lëvizte në lagjen “28 Nëntori” në Vlorë, kur persona të pa identifikuar e qëlluan atë për vdekje. Ai ka bërë 11 vite burg në Itali për trafikim narkotikësh, ndërkohë që në Vlorë punonte si teknik kondicionerësh. E shkuara e tij kriminale, është pista kryesore por ende nuk është zbardhur.
Edmond Koçi i njohur për policinë për shumë vepra penale, por që në fund ai u dënua vetëm për armbajtje pa leje, u ekzekutua në qytetin e Durrësit. Shumë pista dolën në dritë por nga policia asgjë konkrete.
Bardhok Pllanaj, i cili ishte subjekt i OFL, i dënuar më herët për trafikim të lëndëve narkotike por që më pas dënimin e kreu në shtëpi pasi ishte me probleme në zemër. Ai u ekzekutua pa mëshirë ndërsa policia nuk po arrin tek autorët.
Lulzim Bitri, i cili u ekzekutua në armë zjarri në qytetin Elbasanit, rezulton i dënuar më herët për veprat penale të shfrytëzimit të prostitucionit dhe prodhim dhe mbajtje pa leje e armë shpërthyese dhe municionit.
Nën shoqërinë e Bitrit ishte edhe Ardian Çollaku, të cilin Gjykata e Modenas e kishte dënuar me 23 vjet e 3 muaj e 17 ditë burgim për veprat penale të “Shfrytëzimit të prostitucionit” dhe “Prodhimit dhe mbajtjes pa leje e armëve luftarake dhe e municionit”, por që ai lëvizte i qetë në vendin tonë.
Alban Semaku, emër i njohur për drejtësinë, pasi ka qenë pjesë bandës së Aldo Bares në Lushnje u gjet i vdekur në Peqin. 38-vjeçari ka dalë nga burgu në maj të këtij viti.
Ngjarje të tilla sa vijnë dhe bëhen më të shpeshta. Kjo sepse shteti nuk krijon drejtësi për t’i kënaqur të dyja palët, ndaj zgjidhja e vetme për të tjerët është vetëgjyqësia. Kur shteti nuk jep një dëmin të kënaqshëm, atëherë edhe hakmarrjet nga palët e lënduara janë më të larta. Ky fenomen është një rast që duhet shqyrtuar sepse mund të ketë një vijueshmëri ngjarjesh të njëjta edhe për autor të tjerë që mund të lirohen nga burgu më herët seç duhet.
