Me sa duket, Edi Rama ka zbuluar sërish gjenialitetin e vet politik — kësaj here në formë zoologjike. Në një nga fjalimet e tij “ndriçuese”, i drejtohet demokratëve me fjalët:
“Për të ardhur në Tiranë duhet të kalonit nga Qafa e Bufit… E votuat dy herë, doni ta mbani akoma në qafë bufin?”
Ironikisht, fjalia përmban më shumë të vërtetë sesa ndoshta vetë Rama e kupton. Sepse po, kemi kaluar nga “Qafa e Bufit”, por në vend që të linim pas errësirën, kemi hyrë në një sundim totalisht natyror për bufat: me sy natën dhe propagandë ditën.
Që prej se mori pushtetin, vendi është drejtuar me instinktet e një bufi politik: të heshtur ndaj halleve të popullit, por me sy të mprehtë për koncesionet, tenderët pa garë, dhe kulla që rriten në errësirë. Dritat e qytetit ndizen për Instagram, por realiteti i njerëzve është në terr.
Ironia më e madhe? Ndërsa akuzon të tjerët se po mbajnë “bufin në qafë”, Rama ka vendosur të mbajë gjithë Shqipërinë mbi shpinë — si një eksperiment të vetin estetik, ku çdo gjë duket bukur nga lart, por është bosh poshtë.
Po, zoti kryeministër, kemi kaluar nga Qafa e Bufit. Por problemi nuk është që kemi një buf në qafë — problemi është që kemi një buf në pushtet, që i flet popullit me fabulë, ndërsa vendi zbrazet çdo ditë.
Nëse vërtet mendon se “bufi” është problemi i këtij vendi, mos harro se je ti ai që na ke lënë në pyll me të. Dhe në pyllin e politikës shqiptare, bufi mund të jetë simboli më i butë — përballë gjithë grabitqarëve që janë mbledhur rreth teje.
Gijotina.com
Discussion about this post