Çfarë ndodh me trupin tonë kur gënjejmë?

Ata që ndonjëherë detyrohen të përdorin gënjeshtra, përjetojnë një sërë simptomash specifike psikosomatike.

Nga ana tjetër, ata që janë mësuar me mashtrimin dhe që e bëjnë atë mënyrën e tyre të jetesës, rrallë shqetësohen dhe vështirë se ndjejnë ndonjë shqetësim fizik ose emocional.

Çfarë ndodh me trupin tuaj kur gënjeni?

Truri juaj dëshiron që ju të jeni të sinqertë. Kjo rihap pyetjen nëse njerëzit janë fisnikë nga natyra dhe nëse Jean-Jacques Rousseau kishte të drejtë të pretendonte se ne vijmë në botë duke qenë në thelb të mirë. Pa hyrë në shumë debate, këtu ka një aspekt të pakundërshtueshëm. Fakti që ne jemi krijesa sociale, na bën që të sillemi mirë me ata që na rrethojnë. Ndershmëria ju lejon të jeni të besueshëm dhe asgjë nuk është aq e rëndësishme sa të keni besimin e atyre që vlerësoni. Një gënjeshtër është një sulm ndaj atij dimensioni. Thyen intimitetin dhe përzemërsinë dhe shkatërron bashkëpunimin midis dy njerëzve. Për më tepër, kur zbulohen gënjeshtrat, ato ndikojnë në reputacionin, imazhin social dhe besueshmërinë tuaj.

“Gënjeshtrat e bardha”

Ka nga ata që e gjejnë veten në situatën e pakëndshme që ‘duhet të gënjejnë’. Në fillim, kjo mund t’ju duket e paimagjinueshme, por ndodh më shpesh nga sa mendoni. Për shembull, njerëzit shpesh gënjejnë kur janë të pabesë në një marrëdhënie. Gjithashtu, kur ata fshehin disa aspekte të së kaluarës së tyre nga disa njerëz dhe në kontekste të caktuara. Gënjeshtra është gjithashtu e zakonshme në mjediset e punës dhe në mjediset e shkollës kur një fëmijë që po ngacmohet hesht situatën e tij në shtëpi.

Rreziku për t’u mësuar me gënjeshtrën

Efektet e gënjeshtrës kur vërtet nuk dëshironi të mos zgjasin pafundësisht. Sidoqoftë, nëse vazhdoni të mashtroni njerëzit në mjedisin tuaj për disa aspekte për një kohë të gjatë, në të vërtetë mësoheni me të. Në të vërtetë, eksperimentet e kryera nga Dr. Thali Sharot në University College London treguan se truri përfundimisht toleron sjellje të pandershme. Ky studim thotë se gënjeshtrat e vazhdueshme përfundimisht ndalojnë së krijuari kontradikta/disonancë dhe ne i supozojmë ato si diçka të zakonshme, duke pushuar kështu të përjetojmë shqetësime fizike.