Edi Rama ka zbarkuar sërish në Dibër. Jo për të ndërtuar rrugën e Arbrit, as për të çuar ndonjë investim serioz që do ta ndalë largimin masiv nga ky qark, por… për të treguar një tjetër fabul folklorike të mbështjellë me propagandë. Kësaj here, sipas tij, “ligjin në Dibër e bëjnë gratë”. Dhe me këtë deklaratë, kryeministri na bëri me dije se burrat dibranë janë kthyer në… guralecë të poshtëm që presin të lëvizin guralecët e sipërm, sipas metaforës së tij.
Bukuri! Dibranët që për breza të tërë kanë qenë sinonim i punës, i karakterit të fortë, i qëndresës e burrërisë, tani portretizohen nga Rama si statistë të heshtur, ndërsa gratë, sipas tij, janë ato që vendosin gjithçka — që nga vota, te borxhi, e deri te ligji në shtëpi.
Të gjithë e dimë që nderimi për gratë është i merituar dhe i padiskutueshëm. Por kur ky nderim shndërrohet në lodër propagandistike, atëherë fillon tallja. Sepse kjo nuk është hera e parë që Rama vesh petkun e “feministit të rastit” për të fshehur paaftësinë e vet për të drejtuar.
Ai nuk foli për punësimin në Dibër. As për ikjen masive të të rinjve. As për mungesën e investimeve serioze. Jo. E gjitha u shndërrua në një show me gra që bëjnë ligjin dhe burra që mezi marrin frymë politikisht. Dhe në fund, mes duartrokitjeve të organizuara, ai thotë: “Hajde, ma jepni dhe një mandat tjetër!”
A thua se gratë do të votojnë për të, jo sepse ai ka bërë ndonjë të mirë, por se i përmendi në një fjalim në Peshkopi. A thua se burrat e Dibrës do të rrinë e do të mendojnë: “Po mirë, le ta votojmë, se na tha gurë të poshtëm, por s’ka gjë, se përmbi kemi gratë.”
Kryeministër, Dibra nuk ka nevojë për tregime me gurë, bufa e borxhe. Ka nevojë për rrugë që nuk shemben pas çdo shiu. Për spitale që nuk janë të zbrazëta. Për vende pune që nuk varen nga partia. Për dinjitet që nuk blihet me një karrige në ndonjë takim elektoral.
Discussion about this post