Ish-komandanti i FNSH-së në 20 shkurt 1991, Shkëlqim Hajdari rrëfen për Exclusive në Top Channel, dinamikën e asaj dite që nisi me grumbullimin e studentëve në Qytetin Studenti dhe përfundoi me rënien e bustit të Enver Hoxhës në qendër të Tiranës.
Nën drejtimin e një grupimi të atyre që atë kohë quheshin “sampistë”, Hajdari u ndodh pikërisht në vendin ku disa orë më vonë shtatorja e diktatorit do të binte në tokë e më pas do të tërhiqej zvarrë në rrugët e kryeqytetit.
“Ka qenë një ditë e ngarkuar, ka filluar herët në mëngjes. Studentët kanë zbritur nga Qyteti Studenti. Kishte frymë. Nuk ishin vetëm studentët ata që kërkon ndryshim. Fillimisht në shesh nuk ka pasur shumë njerëz afër bustit. Forcat speciale u ndanë. Mua më ra për risk që bashkë me grupin tim të shkonim në shesh sepse erdhën informacionet që po tentohej në distancë, po sulmohej me gurë busti i Enver Hoxhës”, kujton Hajdari.
Orientimet ishin të qarta që mos të dëmtoheshin protestuesit, por në situata të tilla revolucioni, urdhrat nuk funksionojnë. Aty më shumë dorë ka individi, rastësia… Aty është duke rënë një sistem dhe po rilind një sistem tjetër. Ka njerëz dopio-emocional. Disa janë të lidhur me sistemin, disa e kanë me dy mendje. Por grupi i protestuesve erdhi duke u rritur. Sigurisht që edhe masat tona erdhën duke u rritur. Ishin qentë për të bërë detyrën e tyre, granatat lotuese që kishim atëherë edhe shotganët me plumba kauçuku”.
Ish-komandant I FNSH-së, sot në postin e Prefektit të Tiranës, Hajdari tregon se në ato orë dinamike në kryeqytet u ndërpre komunikimi me ministrin e Brendshëm, Hekuran Isai.
“Demonstruesit kanë pasur dirigjim. Rreth 15 minuta para se të kapte kulmin ajo protestë e madhe është ndërprerë komunikimi me zinxhirin, jo me Ramiz Alinë, por u ndërpre zinxhiri ynë deri te ministri. Ky komunikim u ndërpre. Përveç ndërprerjes së komunikimit ne kemi dhe bulonat e bustit të Enver Hoxhës që ishin liruar nga mbrapa”.
“Nuk është e vërtetë që ne kishim urdhër të mos qëllonim. Të gjithë njerëzit ishin të armatosur me fishekë zjarri, përveç fishekëve të manovrës që mbaruan qëkur ishim te Kryeministria. Plumbat e kauçukut mbaruan. Nuk ka pasur asnjë urdhër që ne të qëllojmë ose të mos qëllojmë, por detyra e bënte që ai bust duhej mbrojtur”, tha Shkëlqim Hajdari për Exclusive.
Discussion about this post