Me më shumë se 15 milionë njerëz në zonën e saj metropolitane, Londra është një nga kryeqytetet e botës.
I globalizuar para çdo qyteti tjetër, metropolit të revolucionit industrial, kulturës dhe muzikës hip-pop, dhe rreth 300 gjuhë fliten në rrugët e saj.
Një fakt mbështet fuqinë e tij ekonomike: nëse qyteti do të ishte një shtet i pavarur, produkti i tij i brendshëm bruto do ta bënte atë vendin e 20-të më të pasur në planet.
Po flasim, pra, për një qytet aq të pasur sa Zvicra, një strehë për milionerët e veshjeve nga më të ndryshmet dhe punëtorët me origjinë nga më të ndryshmet, selinë e një monarkie me prejardhje të lashtë dhe një skenë kulturore të gjallë, kryeqytet multietnik dhe të tërbuar britanik. Kjo është Londra marrë nga Sport.
Dhe të mos harrojmë: për adhuruesit e topit, Londra është ende qyteti që i dha futboll botës. Në një nga tavernat e saj, një grup pionierësh transformuan një praktikë të papërpunuar në një sport të rregulluar 159 vjet më parë.
Këtë sezon 13 nga klubet e saj po luajnë në katër kategoritë e futbollit profesionist anglez, gjysma e tyre në Premier League. Londra është bërë një qendër futbolli e përmasave të para: një qytet në të cilin luhen ndeshje profesionale çdo mesjavë dhe fundjavë.
Topi është vetëm një element më shumë i Londrës së pakufishme. Duke qenë një kryeqytet kaq i madh (dhe i larmishëm), është e përshtatshme ta shkurtosh atë për të kufizuar hartën e tij të pasur të rivaliteteve.
Kështu, përballja e madhe e veriut është Arsenal-Tottenham. Londra e Jugut vijon me Crystal Palace dhe duelet e saj me Millwall-in gjithmonë të ashpër. Ky klub i fundit ruan edhe rivalitetin më intensiv dhe ndonjëherë të pakëndshëm në të gjithë qytetin: ndaj West Hamit, i cili pavarësisht nga sa mund të tregojë emri, qëndron si grupi kryesor në lagjet lindore, ku garon edhe Leyton Orient.
Hija e Chelseat
Queens Park Rangers, Fulham dhe Chelsea formojnë trekëndëshin dominues në lagjet e pasura të Londrës perëndimore. Atyre u shtohet edhe Brentford, i cili këtë vit bën debutimin e tij në Premier League pas tetë dekadash pa u paraqitur në kategorinë më të lartë. Skenari tradicional i rivaliteteve në atë zonë u hodh në erë pas uljes së Roman Abramovich në Chelsea në verën e vitit 2003. Pesë tituj të Premier League dhe dy Champions, tifozët e Stamford Bridge sot konsiderojnë se klubi i tyre është më i denjë për rivalitet me klube të tjera si Arsenal, Tottenham, Liverpool apo Manchester United.
E zakonshmja është që Fulham dhe QPR luftojnë të ngjiten në Premier League. Pranë rikthimit në Premier League duket Fulham që kryeson Championship me 77 pikë, ndërsa QPR është 1 pikë larg vendit të 6 që të dërgon në fazën Play-Off. Për sa i përket stadiumeve, masave shoqërore dhe historisë, është një derbi futbolli i balancuar dhe i kontestuar civilisht, në një qytet emocionues. Me pak fjalë, një plan i mirë i futbollit anglez për ekipe që duan të shkojnë drejt Premier League. Marrë nga Sport.
Discussion about this post