Nje grua humbi jeten nga kafshimi i nje qeni dhe asnje nuk reagoi nga komuniteti animalist. Nese nje qen e shtyp makina aksidentalisht, ne rrjetet e tyre sociale dhuna verbale dhe kercenimi per shoferin e maknes eshte e frikshme, sepse pas fotografive prekëse dhe thirrjeve dramatike për ndihmë fshihet një realitet i errët: një rrjet individësh që përdorin vuajtjen e qenve endacakë si mjet për zhvatje emocionale dhe përfitim financiar. Ata vetëquhen vullnetarë animalistë, por veprimtaria e tyre ngjan më shumë me një biznes të pistë se sa me humanizëm.
Qentë si alibi, paratë si qëllim
Çdo ditë, rrjetet sociale mbushen me postime alarmante: “Urgjente!”, “Do vdesë sot!”, “Kemi nevojë për para tani!”. Qytetarë me zemër të mirë dhurojnë, por askush nuk tregon ku shkojnë realisht këto para. Nuk ka fatura, nuk ka raporte, nuk ka llogari të hapura. Vetëm kërkesa të pafundme për para, të shoqëruara me foto të njëjta, të ricikluara dhe shpesh të vjetra.
Ka raste kur për të njëjtin qen janë mbledhur qindra apo mijëra euro, ndërsa trajtimi real ka qenë minimal ose inekzistent. Qeni zhduket nga postimet, ndërsa “vullnetari” vazhdon fushatën e radhës.
Manipulim, shantazh moral dhe linçim publik
Kush guxon të pyesë? Kush kërkon fatura? Kush kërkon llogari?
Përgjigjja është e njëjtë: sulm, ofendim dhe linçim publik.
Qytetarët etiketohen si “armiq të kafshëve”, “psikopatë”, “vrasës qensh”. Ky është shantazh emocional i pastër, i ndërtuar për të mbyllur gojën e kujtdo që kërkon transparencë.
Kjo nuk është dashuri për kafshët. Kjo është manipulim i ndyrë i ndjeshmërisë njerëzore.
Donacionet që kthehen në jetë luksi
Burime dhe dëshmi flasin për individë që:
përdorin donacionet për qira, pushime, makina, telefonë dhe shpenzime personale
mbajnë qentë në kushte mizerabël, vetëm sa për t’i përdorur si “material” për postime
refuzojnë kontrollin e kushteve apo bashkëpunimin me veterinerë të pavarur
Ndërkohë, qentë vazhdojnë të vuajnë. Sepse vuajtja e tyre është më fitimprurëse se shërimi.
Hipokrizia që shkatërron kauzën
Ironia më e madhe? Këta individë po e shkatërrojnë kauzën që pretendojnë se mbrojnë. Organizatat serioze dhe vullnetarët e ndershëm po humbin mbështetje sepse publiku është lodhur nga mashtrimi.
Kjo nuk është thjesht vjedhje parash.
Është vjedhje besimi, abuzim moral dhe shfrytëzim i dhimbjes së kafshëve.
Ku janë institucionet?
Ku është prokuroria?
Ku janë bashkitë?
Ku janë kontrollet financiare?
Në çdo fushë tjetër kjo do të quhej mashtrim dhe do të ndëshkohej penalisht. Por kur përdoren qen të gjakosur dhe histori dramatike, ligji duket se mbyll sytë.
Koha për emra, jo më heshtje
Heshtja është bashkëfajësi.
Çdo donacion pa transparencë ushqen këtë industri abuzimi.
Çdo shpërndarje pa pyetje e forcon këtë skemë.
Qytetarët duhet të ndalojnë së financuari individë anonimë dhe të kërkojnë:
llogari bankare të deklaruara
fatura dhe raporte
prova reale të trajtimit të kafshëve
Dashuria për qentë nuk është licencë për mashtrim.
Dhe humanizmi i rremë duhet të demaskohet – me zë të lartë.
Çfarë provash duhen
Mos kini frikë. Provat ekzistojnë:
postime në Facebook / Instagram
thirrje publike për para
screenshot-e të donacioneve
mungesë raportimi
mesazhe kërcënuese apo denigruese
dëshmi nga veterinerë ose qytetarë
Gjithçka dokumentohet. Gjithçka vlen.
Kjo nuk është sulm ndaj kauzës së kafshëve
Kjo është mbrojtje e tyre.
Koha për veprim
Qentë nuk flasin.
Por qytetarët po.
Denonconi sot.
Discussion about this post