“S’dimë nëse do shpëtojmë”, mesazhet e fundit të emigrantëve që u mbytën në ujërat e Anglisë

Në ujërat e ngrira të Kanalit Anglez, një grup burrash, grash dhe fëmijësh po ndjenin ujin dhe po mbanin duart e njëri-tjetrit për të mbijetuar në det. Disa bënin thirrje të dëshpëruara për ndihmë me celularët e mbajtura mbi dallgët e detit. Por, me fillimin e hipotermisë, telefonat e tyre iu ranë nga duart para se të mund të dërgojnë vendndodhjen e tyre, tek ata që mund t’i shpëtonin. Barka në të cilën ata shpresonin të arrinin në brigjet britanike kishte një motor të prishur dhe po shfryhej. Një anëtar i grupit arriti të dërgojë vetëm një mesazh zanor në shtëpi.

“Ne jemi ende në detin mes Britanisë së Madhe dhe Francës. Nuk jemi të sigurt se cili do të vijë (për të na shpëtuar)”, dëgjohet të thotë në audio.

Vetëm disa orë më vonë, të gjithë, përveç dy prej të paktën 29 personave, kanë vdekur, duke shënuar mbytjen më tragjike të emigrantëve, regjistruar ndonjëherë në Kanal.

Çfarë shkoi keq? Përmes dëshmive të të mbijetuarve, mesazheve të telefonit celular, të dhënave të transportit dhe reagimit emergjent të orëve të fundit të jetës së tyre në luftë me detin, autoritetet dhe mediat kanë mundur të krijojnë një panoramë të tragjedisë së emigrantëve.

Të martën e 23 nëntorit: Nisja

Ndërsa bie muzgu, 22-vjeçarja Hadiya Rzgar Hussein, motra e saj 7-vjeçare Hasti, vëllai Mubin, 16 vjeç dhe mamaja Kazhal, 46 vjeç, mbledhin gjërat e tyre së bashku në kampin e improvizuar në Grande-Synthe, ku ata kanë qenë duke qëndruar për disa javë.

Imazhi i fundit i Hadiya Rzgar Hussein, motra e saj Hasti, vëllai Mubin dhe mamaja Kazhal

Ata janë të lodhur dhe të frikësuar. Policia franceze së fundmi çmontoi vendndodhjen Grande-Synthe, dëboi banorët e saj dhe shkatërroi çadrën e familjes. Përballë kësaj situate ata janë të dëshpëruar për të arritur tek të afërmit e tyre në Britani. Për ta bërë këtë, ata duhet të përballojnë të ashtuquajturën “rrugë të vdekjes” përtej Kanalit Anglez, duke paguar kontrabandistët që t’i çojnë atje me varka të vogla dhe të lira me fryrje.

Ndërsa shkëmbinjtë e bardhë të Doverit janë të dukshëm nga një pjesë e kësaj vije bregdetare në një ditë të kthjellët, kalimi është i mbushur me rrezik. Është një nga rrugët detare më të ngarkuara të transportit në botë dhe ata që kalojnë duhet të lundrojnë në temperaturat e ngrira të ajrit dhe detit, duke luftuar me rrymat e rrezikshme.