Napoli mundi 0-1 Monzën në ndeshjen e vlefshme për ditën e 33-të të Serisë A dhe barazoi përkohësisht Interin në krye të tabelës, duke vazhduar të ushtrojë presion mbi kampionët në fuqi.
Skuadra e Contes vuajti shumë në pjesën e parë, rrezikoi shumë, por e zgjidhi situatën në pjesën e dytë me hyrjen e Raspadorit dhe golin e zakonshme të McTominay në një asistim të sulmuesit të Azzurrit. Tani të gjithë sytë janë te Bologna-Inter. Skuadra e Nestas tashmë është një hap larg rënies.
Fillimi i ndeshjes nga Napoli duket jo bindës, skuadra nuk arrin të tregojë menjëherë intensitet të madh në fushë dhe në disa raste ekspozohet edhe ndaj kundërsulmeve të Monzës.
Napolitanët e krijuan mundësinë e parë të mirë nga gjuajtja e lirë, me Turatin që reagoi shpejt për të ndeshur goditjen me këmbën e djathtë të McTominay. Me kalimin e minutave, djemtë e Contes tentuan të rrisin shpejtësinë, patën një mundësi të shkëlqyer me Rrahmanin pas një këndi (vetëm centimetra gjerësi) dhe më pas me një goditje me kokë të Lukakut, devijuar dhe pak mbi traversë.
Në minutën e 27-të Marin detyron Turatin të punojë me një goditje nga distanca, por në minutën e 29-të Napoli është ai që dridhet: Kastrovilli ka një shans gjigant pas një futjeje në të djathtë, por anësori i tij nuk kthehet sa duhet dhe kursen Meret. Pjesa e parë mbyllet pa gola, por jo pak vuajtje nga ana e mysafirëve.
Në fillimin e pjesës së dytë, Conte e fut Anguissan në përleshje në vend të Gilmourit, por thelbi nuk ndryshon: skuadra duket e pabindur, duke luftuar për të shkuar vertikalisht dhe për të gjetur hapje drejt zonës së Monzës.
Goli ishte ende në ajër dhe mbërriti pak minuta më vonë: asistimi ishte sërish nga Raspadori, këtë herë për kokën e të zakonshmit McTominay, i cili zbërtheu edhe një herë një situatë të komplikuar duke përfituar edhe nga dremitja e parë e mbrojtjes së Monzas. Napoli vë sërish nën presion Interin dhe nuk heq dorë nga ëndrra e Scudetto-s.
Discussion about this post