Finalja Spanjë-Argjentinë është sinteza e një botërori që mund të quhet botërori i herëve të para. Nuk është parë kurrë një finale mes Spanjës dhe Argjentinës në një kompeticion të tillë ashtu sikurse nuk ishte parë kurrë një Botëror me kaq shumë vende pjesëmarrëse dhe me 3 vende organizatore.
Nuk ishte parë kurrë një Kupë Bote me kaq shumë lojtarë-simbol që janë në garë deri në fund: Messi, Kane, Mbappe në pritje të Yamalit të vërtetë, ndoshta për ta shijuar pikërisht në finale. Por jo vetëm kaq, nuk është parë kurrë më parë një finale mes skuadrës kampione të Evropës dhe asaj kampione të Amerikës së Jugut e njëkohësisht kampiones së botës në fuqi. Një ndeshje që duhej të luhej në mars si ‘Finalissima’ dmth kampionët e Evropës kundër kampionëve të Amerikës së Jugit, që sido që të përfundoje është tashmë në histori.
Tani nuk është e lehtë të gjesh një favorite për këtë finale. Argjentina ka në anën e saj një lloj eksperience më shumë, ndërsa në anën tjetër është freskia e spanjollëve që kanë një moshë mesatare më të re në krahasim me kundërshtarët.
Spanja dhe Argjentina janë dy skuadra krejtësisht të ndryshme; Albiceleste mbështetet te njeriu-far, Lionel Messi dhe aftësia për të luftuar deri në fund e gjithë futbollistëve të tjerë, La Roja është një kooperativë e vërtetë ku çdo futbollist, titullar apo rezervë e di me saktësi se çfarë duhet të bëjë dhe kur duhet ta bëjë. Messi do të luajë finalen e tretë si titulluar dhe ky përbën një rekord sepse i vetmi që ka luajtur 3 finale ka qenë Cafu,por braziliani nuk ka qenë titullar.
Për Luis De La Fuente është finalja e parë në një botëror(por ai ka fituar një Evropian), ndërsa për Scalonin është finalja e dytë radhazi dhe në rast fitoreje ai do të barazojë Vittorio Pozzo, i vetmi trajner kombëtareje që ka fituar dy botërorë radhazi me Italinë në vitet e largëta 1934 dhe 1938.
Spanja arriti në këtë pikë duke shfrytëzuar forcën e grupit. Shënuesi më i mirë i saj është Oyarzabal, por nuk është ai lojtari kyç i skuadrës. Deri tani, lojtari kryesor dhe shumë pak i reklamuar, ka qenë Rodri, organizatori i jashtëzakonshëm që ka bërë të gjithë të tjerët të luajnë mirë. Por tani i takon vërtet Yamal.
Duhet vërtet një ndeshje e jashtë zakonshme nga 19 vjeçari për t’u përballur me vendosmërinë e jashtëzakonshme të argjentinasve. E gjithë bota e pret, edhe pse Topi i Artë për këtë sezon duket se e ka një kandidat shumë të fortë që mund të ishte babai i Yamal, Lionel Messi.
Discussion about this post