Deputetja e pavarur, Marjana Koçeku, ka kritikuar sërish qeverinë e Edi Ramës lidhur me situatën e zjarreve në vend, duke ngritur pikëpyetje mbi mënyrën e menaxhimit të territorit dhe mbrojtjes së zonave pyjore.
Duke iu referuar situatës në Krujë, Koçeku thotë se pas fabrikës së çimentos ndodhen disa gurore të mëdha dhe se pikërisht kjo zonë ka qenë ndër vatrat kryesore të zjarrit gjatë ditëve të fundit.
Sipas saj, tre prej këtyre vatrave vazhdojnë të mbeten aktive.
Koçeku thekson se në Shqipëri zjarret janë përdorur në raste të caktuara si mjet për përfitime ekonomike dhe për krijimin e hapësirave për zhvillime të mëvonshme.
Ajo sjell si shembull rastin e Pishë-Poros, ku sipas saj zjarri zgjati për ditë me radhë dhe shkaktoi dëme të mëdha.
Deputetja e lidh situatën edhe me reformën territoriale dhe propozimet për riorganizimin e njësive vendore. Sipas saj, përqendrimi i kompetencave dhe dobësimi i pushtetit vendor po shkëput lidhjen e komuniteteve me territorin që administrojnë.
Reagimi i plotë i deputetes Marjana Koçeku:
Mbrapa fabrikës së çimentos në Krujë ndodhen 4-5 gurore të mëdha. Këto ditë, kjo zonë ishte ndër vatrat kryesore të zjarrit, ku tre prej tyre vazhdojnë të jenë aktive. Jo rastësisht.
Shpeshherë zjarri në Shqipëri ka qenë politik dhe mjet për të zaptuar territore të reja. Zjarr për të nxitur ‘zhvillime’ të mëvonshme, lehtësime ligjore dhe depërtime që në kushte normale nuk do të mund të realizoheshin. Siç ndodhi në Pishë-Poro para dy vitesh, ku zjarri zgjati 10 ditë pa ndërhyrje dhe shkrumboi gjithçka.
Ka më shumë shtysa për të djegur e shfrytëzuar territorin sesa për ta mbrojtur atë. Duke përqendruar të gjitha energjitë te ndërtimi pa kriter dhe spekulativ, njerëzit shohin çdo rrugë për përfitim ekonomik. Jo rastësisht, shumica e guroreve kontrollohen nga grupe mafioze dhe kriminale.
Ende nuk ekziston një linjë e qartë se si administrohet toka pyjore. Shpesh, duke e lënë si tokë të askujt, askush nuk ndjen më përgjegjësi apo përkatësi, por vetëm dëshirën për të përfituar.
Kjo lidhet pashmangshmërisht me reformat territoriale të bëra ndër vite dhe me synimin për të shkrirë disa bashki të vogla. Duke u hequr kompetencat strukturave lokale, po dobësohet lidhja e komunitetit me territorin dhe marrëdhënia administrativo-institucionale me banorët.
Duke humbur përgjegjësinë dhe përkatësinë ndaj vendit, marrëdhëniet e komunitetit me territorin kthehen vetëm në marrëdhënie burokratike në letër, të thata dhe të shkëputura nga realiteti.
Discussion about this post