Nuk ekziston një mënyrë “e saktë” për t’i dhënë fund një karriere futbolli. Ekziston vetëm vetëdija se pensionimi mund të jetë i vështirë dhe se një pjesë e madhe e kësaj periudhe do të shkojë ose duke kritikuar pasardhësit, ose duke bërë reklamë për patatina. Ashtu siç kanë bërë gjatë gjithë karrierës së tyre, dy rivalët më të mëdhenj të futbollit modern, Lionel Messi dhe Cristiano Ronaldo, po e përshkojnë në mënyra krejt të ndryshme rrugën drejt fundit.
Messi nuk arriti ta mbyllte aventurën e tij me Argjentinën duke fituar një tjetër Kupë Bote, pavarësisht përpjekjes së madhe të skuadrës së tij. Të martën në mbrëmje, Argjentina ia kushtoi Messit miqësoren me Beninin, në shenjë nderimi për 21 vitet e tij me kombëtaren.
Ndeshja mori edhe një titull simbolik: “Nata që askush nuk dëshiron të përfundojë”, një frazë që dukej se u mor fjalë për fjalë, pasi fillimi i takimit u shty me 31 minuta.
Një mbrëmje emocionalisht e parashikueshme në Buenos Aires
Ka momente në futboll që nuk kanë nevojë për shumë fjalë. Mbrëmë, në “Monumental”, Lionel Messi i dha lamtumirën fanellës së Argjentinës dhe mijëra tifozë i kthyen dashurinë që ai u ka dhënë për më shumë se dy dekada.
Në ndeshjen e fundit me kombëtaren, ndaj Beninit, Messi nuk u largua thjesht si një futbollist. Ai u largua si kapiteni që udhëhoqi një brez, si lideri që përjetoi dhimbjen e humbjeve dhe më pas ngriti trofetë më të rëndësishëm në historinë e Argjentinës.
Ndeshja përfundoi 3-0 për Argjentinën, me Messin protagonist absolut: një gol nga pika e bardhë dhe dy asistime. Por statistikat ishin vetëm një pjesë e historisë. Në fund, gjithçka u kthye në një moment emocional mes numrit 10 dhe tifozëve.
Pas vërshëllimës së fundit, Messi u përshëndet me shokët e skuadrës, mori ovacionin e më shumë se 85 mijë tifozëve dhe bëri xhiron e fundit në fushë. Për pak çaste, ai qëndroi përballë tribunave, ngriti duart dhe përshëndeti njerëzit që e kanë mbështetur ndër vite.
Në qiellin e Buenos Airesit u shfaq edhe një spektakël me dronë në nder të tij, ndërsa nga tribunat jehonte emri “Messi”. Një epokë po mbyllej.
21 vite me fanellën e Argjentinës, 208 ndeshje, 126 gola, dy Copa América dhe Kupa e Botës e fituar në Katar. Por mbi të gjitha, një histori që nisi me kritika, kaloi përmes zhgënjimeve dhe përfundoi me një komb të tërë që i thotë: Gracias, Leo!
Më shumë se një kapiten. Më shumë se një numër 10. Një lider. Një legjendë. Një kapitull i përjetshëm i futbollit.
Ronaldo po e mbyll ndryshe
Cristiano Ronaldo po e përjeton një fund shumë më pak sentimental të karrierës së tij ndërkombëtare, duke e marrë thuajse fjalë për fjalë këshillën e Dylan Thomas: “Të tërbohesh, të tërbohesh kundër shuarjes së dritës.”
41-vjeçari u largua javën e kaluar nga grumbullimi i Portugalisë, pas një reagimi të zemëruar ndaj faktit se ishte lënë në stol në ndeshjen e Nations League kundër Danimarkës.
Trajneri i Portugalisë, Jorge Jesus, kishte deklaruar para ndeshjes se Ronaldo duhej të pranonte mundësinë për të qëndruar në stol.
Dhe, siç mund të imagjinohet, Ronaldo kishte diçka për t’i thënë trajnerit të tij për këtë çështje.
Përgjigjja e tij ishte rreth 2000 fjalë.
“Kjo është e vërteta për atë që ka ndodhur me Jorge Jesus”, shkroi Ronaldo në një deklaratë të publikuar nga media portugeze A Bola.
Në të, Ronaldo akuzoi Jesus-in se kishte thyer një premtim për ta aktivizuar për 30 minuta kundër Danimarkës. Ai pretendoi gjithashtu se ishte konsultuar nga Federata Portugeze e Futbollit për të dhënë miratimin e tij për emërimin e Jesus-it dhe se kishte qenë i përfshirë edhe në miratimin e një deklarate që trajneri do të bënte javën e kaluar.
Ronaldo e krahasoi veten me “Pelé-në ose Maradonën”, duke lënë jashtë në mënyrë domethënëse një tjetër legjendë argjentinase.
Ai deklaroi gjithashtu se është lojtari që “firmos më shumë autografe, bën më shumë selfie dhe tregon më shumë dashuri ndaj tifozëve”, ndërsa shtoi se dëshironte të ndëshkohej, por jo në mënyrë tepër të ashpër.
“Pasoja e këtij veprimi tim duhet të vlerësohet dhe të ndëshkohet nga Federata Portugeze e Futbollit. E kuptoj se dënimi nuk duhet të ketë faktorë lehtësues. Unë nuk jam thjesht një lojtar; jam kapiteni i ekipit dhe kjo përbën një faktor rëndues”, tha Ronaldo.
Megjithatë, ai la të kuptohej se ky nuk është ende fundi i karrierës së tij me Portugalinë. Edhe pse krijohet ndjesia se po afrohet momenti kur vendimi përfundimtar mund të mos jetë më në duart e tij.
Kontrast me Messin është i jashtëzakonshëm
Dy karriera ndërkombëtare që për shume vite kanë qenë të lidhura nga rivaliteti po marrin tashmë drejtime krejt të ndryshme.
Dhjetë vjet më parë, kur të dy ishin tashmë veteranë të kombëtareve të tyre, dukej sikur Ronaldo kishte një argument të fortë për të pretenduar një karrierë më të suksesshme në total. Ai sapo kishte fituar Euro 2016.
Në atë periudhë, aventura e Messit me Argjentinën ishte karakterizuar nga zhgënjime, finale të humbura dhe mundësi të humbura. Madje, pas një tjetër disfate dërrmuese në finalen e Copa América-s në të njëjtin vit kur Portugalia u shpall kampione e Europës, Messi njoftoi edhe tërheqjen nga kombëtarja.
Një fushatë kombëtare e bindi të rikthehej
Dhe më në fund, Argjentina fitoi Copa América-n në vitin 2021, duke i dhënë fund një pritjeje prej 28 vitesh pa trofe.
Më pas erdhi Kupa e Botës në 2022, e ndjekur nga një tjetër Copa América në 2024. Në atë pikë, dukej sikur lufta e pafund mes Messit dhe Ronaldos kishte gjetur më në fund një fitues të padiskutueshëm.
Si do të kujtohen në fund?
Historia ndoshta nuk do të mbajë mend shumë mënyrën se si të dy e përfunduan pjesën e fundit të karrierës së tyre në fushë.
Dokumentarët e ardhshëm nuk do t’i kushtojnë shumë kohë aventurave të Ronaldos në Arabinë Saudite apo atyre të Messit në Miami.
Por ka diçka domethënëse në mënyrën se si të dy janë shfaqur gjatë ditëve të fundit. Messi, i qetë, i përmbajtur, por me një peshë të madhe emocionale. Ronaldo, i zemëruar, i irrituar dhe pa komplekse për ta vendosur veten në plan të parë.
Askush nuk e di se sa gjatë do të vazhdojë historia e Ronaldos, apo se ku do të shkojnë të dy në pjesën e mbetur të kohës së tyre si futbollistë profesionistë.
Por një gjë mund të hamendësohet: cili prej tyre ka më shumë gjasa të shfaqet së shpejti në kanalin YouTube të Piers Morgan.
Discussion about this post