Kur mendon për luleshtrydhet, ndoshta të vijnë në mendje shija e tyre e ëmbël dhe aroma freskuese. Por një fakt interesant ka habitur shumë njerëz: ato pika të bardha që shihen në sipërfaqe nuk janë fara, siç besohet zakonisht, por akenet – frutat e vërteta të bimës.
Akenet janë fruta të thata të vogla që përmbajnë nga një farë secila. Këto mund të gjenden edhe te bimë të tjera si luledielli, luleradhiqja, hikërrori. Ndryshe nga frutat e zakonshme, luleshtrydhet nuk përdorin këto fara për t’u riprodhuar. Në vend të kësaj, ato shumohen përmes ‘rrjedhave’ të quajtura stolone, të cilat shtrihen në tokë dhe krijojnë bimë të reja.
Kjo metodë e përhapjes është një mënyrë efikase për rritjen e luleshtrydheve dhe është e ngjashme me mekanizmin që përdorin disa bimë të tjera si menteja dhe bima e merimangës. Një tjetër fakt i çuditshëm është se luleshtrydhet teknikisht nuk janë manaferra. Ato janë fruta të përbëra, që do të thotë se formohen nga shumë njësi të vogla frutash të bashkuara së bashku.
Sipas profesorit Chris Gunter nga Universiteti NC State, mbetet një mister pse luleshtrydhet kanë zhvilluar një strukturë kaq unike. Megjithatë, ai sugjeron disa arsye të mundshme. Një prej tyre është që frutat zakonisht evoluojnë për të tërhequr kafshë që ndihmojnë në shpërndarjen e farave. Në raste të tjera, bimët zhvillojnë mënyra për të shpërndarë farat vetë, si dandelionet që i transporton era ose kokosi që bartet nga uji
Discussion about this post