Është rreth orës 9 të mëngjesit të së premtes kur bie telefoni. Numri është i panjohur, por siç ndodh shpesh, edhe nga kurioziteti, ka një përgjigje.
Përshëndetje? Nga ana tjetër: “Unë jam i burgosuri numër 234.” Zëri është ai i Davide Pecorellit. Davide, si je? “Në përgjithësi, jam mirë, edhe pse i kam përshkruar tashmë kushtet në Burgun 313 në Tiranë.”
Nga burgu ku mbahet që nga 8 maji, ish-arbitri dhe sipërmarrësi nga San Giustino mund të kontaktojë familjen e tij (gruan, katër fëmijët dhe babanë e tij) çdo ditë, dhe, në këtë rast, edhe mikun e tij gazetar. “Vendosa ta ndërpres grevën e urisë pas dy javësh,” vazhdon ai. “Kam humbur 6 kilogramë.”
Pika e kthesës, ose më saktë, një shkëndijë shprese, erdhi pardje, më 31 korrik, kur Gjykata e Apelit e Shqipërisë më në fund paraqiti arsyet e dënimit të tij, duke i lejuar të apelonte në Gjykatën e Lartë.
Pecorelli kishte hyrë në grevë urie më 16 korrik, duke denoncuar në një letër të shkruar me dorë drejtuar Gjykatës dhe Konsullatës Italiane kushtet e tmerrshme të paraburgimit të tij, duke ndarë një qeli prej 16 metrash katrorë me tetë të tjerë, pa ujë të rrjedhshëm dhe të mbushur me minj.
“Deri më tani, unë, së bashku me avokatët e mi italianë dhe shqiptarë, jemi penguar të apelojmë për shkak të mungesës së arsyeve për dënimin e dhënë nga Gjykata e Shkodrës”, e cila e dënoi atë me katër vjet burg për mashtrim, zjarrvënie dhe kalim të paligjshëm të kufirit. Përfshirja e shoqatës shqiptare “Avokatët e Popullit”, e cila e mori çështjen për zemër pasi pa lajmet në median italiane (veçanërisht La Nazione), përfaqësoi një tjetër pikë kthese.
Organizata i dërgoi një letër zyrtare të regjistruar Gjykatës së Apelit duke kërkuar publikimin e dokumenteve, gjë që më në fund ndodhi – siç u përmend – më 31 korrik.
“Tani mund ta formalizoj apelin tim në Gjykatën e Lartë: qëllimi është të marr një masë paraprake më pak kufizuese ndërsa pres gjyqin e shkallës së dytë, i cili është planifikuar tashmë për 18 shtator.” “Po, kam filluar të ha përsëri,” tha ai. “Kam humbur gjashtë kilogramë, por tani të paktën mund të shpresoj për diçka të mirë pas pothuajse tre muajsh vuajtjesh.” Davide gjithashtu thotë se ka marrëdhënie të shkëlqyera me të burgosurit e tjerë. “Ata më trajtojnë mirë; çdo natë u bëj makarona: po përpiqemi të mbijetojmë, por kushtet janë ekstreme.”
Ish-arbitri njoftoi gjithashtu se shoqata kishte inspektuar qelinë e tij dhe kishte paraqitur një ankesë te Ministri i Drejtësisë në lidhje me kushtet e burgut. Në janar, katër vjet më parë, Pecorelli e falsifikoi vdekjen e tij, madje duke i vënë flakën një makine me qira në fshatin Gjegjan, në Pukë. Nëntë muaj më vonë (në shtator 2021), ai u gjet i mbytur në një gomone pranë ishullit të Montecristo-s, ku ishte nisur për të kërkuar thesarin e pakapshëm. Drita jeshile për ekstradimin e tij erdhi një vit më parë nga Gjykata e Apelit. Vendimi përfundimtar u dha marsin e kaluar, me konfirmim nga Ministri i Drejtësisë Carlo Nordio. /La Nazione
Discussion about this post