Në këtë Shqipëri ku hipokrizia është kthyer në normë qeveritare, Edi Rama na dha edhe një provë tjetër se si deformon realitetin, manipulon perceptimet dhe, mbi të gjitha, përdor fondet publike si t’i dojë qejfi vetë.
Ditët e fundit, Rama u bëri thirrje publike hetuesve të hamendësojnë se ku i ka gjetur Sali Berisha 6 milionë euro për lobim në Amerikë. Një “skandal” imagjinar që Rama po përpiqet me çdo kusht ta shesë si bombë politike. Por një detaj e përplas këtë propagandë në tokë: Berisha është në opozitë, nuk ka qasje te buxheti i shtetit dhe, mbi të gjitha, ka deklaruar vetë burimet e financimit, tërësisht private, pa asnjë lidhje me paratë e qytetarëve shqiptarë.
Çfarë ka bërë gabim këtu? Asgjë. Vetëm ka paguar, nga mbështetës dhe burime të ligjshme, për të lobuar në favor të çështjes së tij politike. Një praktikë krejt normale në demokracitë perëndimore.
Por ndërkohë, çfarë bën Edi Rama?
Me dorën në buxhetin e shqiptarëve, sapo ka firmosur 6 milionë euro për garat ndërkombëtare të çiklizmit në Shqipëri, një shfaqje luksoze për të pasuruar të zgjedhurit e tij, për t’i bërë qejfin vetes dhe miqve të oborrit të rilindjes.
Të kuptohemi mirë: askush nuk është kundër sportit. Por pyetja është: Kur në këtë vend mungojnë ilacet në spitale, librat nëpër shkolla, subvencionet për fermerët dhe mbështetja për pensionistët, si ka mundësi që prioritet të jenë garat e biçikletave?
Ku është transparenca për këto miliona? Kush është miku, ortaku apo familjari që do menaxhojë tenderat dhe fitimet nga këto aktivitete? Askush nuk pyet sepse skema është e qartë: paratë publike shkojnë në xhepat privatë të klientelës së pushtetit.
Ironia është akoma më therëse: ndërsa Berisha, i izoluar në opozitë dhe nën bllokadë ndërkombëtare, lobon nga xhepi i vet për të luftuar “non gratën” që i është vendosur, Rama hedh qindra mijëra euro nga taksat tona për të blerë imazh dhe influencë – dhe për të mbajtur gjallë skemën e tij të pushtetit të tejzgjatur.
Pyetja tjetër që ngrihet vetvetiu është: A ka filluar Rama të ketë frikë?
Frikë se mos Berisha ia del të ndryshojë statusin në SHBA?
Frikë se nëse rrëzohet “non grata”, bie si kështjellë edhe justifikimi kryesor i regjimit të tij të brendshëm?
Frikë se po i ikën pushteti ndër duar dhe nuk mund t’i mbajë më shqiptarët peng duke u shitur bajatet e vjetra “përballje me të shkuarën”?
Sepse e vërteta është kjo: Nuk e tremb Berisha, e tremb rikthimi i lirisë. E tremb ideja që shqiptarët, në një moment, mund të zgjedhin lirshëm pa shantazhin dhe propagandën e një kryeministri që shpenzon miliona të buxhetit për qejfet dhe sigurimin e karriges së tij.
Kjo nuk është thjesht hipokrizi, kjo është tallje me qytetarët.
Ndaj, herën tjetër që Edi Rama të dalë dhe të pyesë “ku i gjeti paratë Berisha”, ne kemi të drejtë t’i kthejmë përgjigjen më të thjeshtë:
“Jo nga xhepat tanë, zoti kryeministër. Xhepat tanë i ke boshatisur vetë, për biçikleta!”
Discussion about this post