Tirana ka ndryshuar pamje brenda vetëm tri ditësh. Ndërtesave publike u është vënë flaka, banka janë plaçkitur, semaforë dhe tabela rrugore janë shkulur, ndërsa rrugët janë mbushur me xhama të thyer dhe gurë kalldrëmi.
Protestat kundër qeverisë, që nisën më 31 maj, morën një drejtim tjetër më 13 tetor, kur mijëra studentë iu bashkuan lëvizjes së njohur si “Revolucioni i Flamingove”. Deri atëherë, kjo lëvizje qytetare, pa një udhëheqje të përcaktuar, kishte ruajtur karakterin paqësor dhe kishte filluar të humbiste vrullin.
Pas katër muajsh e gjysmë demonstratash, protestuesit, të acaruar nga ajo që e konsiderojnë “përbuzje” dhe “indiferencë” të kryeministrit Edi Rama, kanë ndryshuar mënyrën e veprimit, shkruan “Le Monde”.
Tubimet paqësore të mbrëmjes, me pankarta që paraqisnin flamingo rozë dhe hapësira të posaçme për fëmijët, ua kanë lënë vendin demonstratave që nisin që në orët e para të mëngjesit. Disa pjesëmarrës mbajnë maska kirurgjikale, ndërsa të tjerë mbulojnë kokën me kapuçë dhe mbajnë gurë në duar.
Kërkesat kryesore janë dorëheqja e kryeministrit, përmirësimi i kushteve të jetesës dhe dhënia fund e korrupsionit të përhapur në vend.
“Njerëzit duan të jetojnë në një vend demokratik. Ky është rezultat i 35 viteve të frustrimit të akumuluar që nga rënia e diktaturës komuniste në vitin 1991”, shprehet Gresa Hasa, studiuese e asociuar në Grupin Këshillimor të Politikave të Ballkanit në Evropë.
Protestat u përhapën të enjten edhe në pesë qytete të tjera të Shqipërisë, duke zgjeruar përmasat e pakënaqësisë ndaj qeverisë.
Pas dy ditësh heshtjeje, kryeministri Edi Rama, në pushtet që prej vitit 2013, deklaroi se nuk do të jepte dorëheqjen. Ai akuzoi opozitën për organizimin e trazirave, megjithëse politikanë të opozitës janë përballur gjithashtu me fishkëllima gjatë tubimeve. Protesta të kësaj natyre, të shoqëruara me akte dhune, janë të rralla në Shqipëri.
“Kjo është e pashembullt që nga rënia e regjimit komunist”, deklaron Besnik Mustafaj, shkrimtar 70-vjeçar, ish-ambasador i Shqipërisë në Francë dhe ish-politikan i opozitës.
Sipas tij, përshkallëzimi i situatës lidhet me mungesën e reagimit ndaj kërkesave të qytetarëve gjatë muajve të fundit.
“Kjo dhunë është rezultati logjik i 137 ditëve protesta paqësore që nuk u dëgjuan. Njerëzit po humbasin durimin”, shprehet Mustafaj.
Megjithatë, ai tërheq vëmendjen edhe ndaj mungesës së organizimit dhe strukturës drejtuese të lëvizjes, çka e vështirëson mundësinë e dialogut.
“Nuk mund të negociosh me një turmë. Nëse protestuesit nuk organizohen vetë, kaosi do të vazhdojë”, paralajmëron ai.
Lëvizja është zgjeruar gradualisht, duke përfshirë pakënaqësi më të thella ndaj sistemit politik shqiptar në tërësi. Përshkallëzimi i protestave dhe mungesa e një strukture të qartë përfaqësuese kanë krijuar një periudhë pasigurie për zhvillimet politike në Shqipëri.
Discussion about this post