“Tërmetet janë të rrallë në Francë, megjithatë, tërmetet politike janë ndoshta më të zakonshme”, shkruan Politico. Një skenë e re u formua në Francë bazuar në rezultatin e zgjedhjeve parlamentare, shtatë vjet pas ardhjes në pushtet të Emmanuel Macron që ndryshoi peizazhin politik të vendit.
Humbja e së djathtës ekstreme dhe rimëkëmbja e së majtës tregojnë se politika franceze ka filluar të riorganizohet në një regjim më të njohur të majtë kundër të djathtës. Megjithatë, “a është me të vërtetë një goditje për të djathtën ekstreme humbja e Marine Le Pen për të tretën herë në shtatë vjet ? Meqë votuesit francezë e kanë refuzuar tri herë anti-evropianen, pro-ruse Le Pen, a ka ndonjë shans që një ditë të zgjedhin presidente atë?” shtrohet pyetja në artikullin e Politico.
Rezultati i zgjedhjeve franceze nuk mund të konsiderohet si një humbje për Le Pen, por pjesë e një marshimi tjetër drejt fitores për disa. Koalicioni Kombëtar i ekstremit të djathtë arriti të rrisë vendet e tij nga gjashtë në 2017, në 88 në 2022 dhe 143 fundjavën e kaluar.
Por partia e Le Pen, për herë të tretë që nga viti 2017, mund të ketë pasur shanse të mira për të fituar pushtetin në raundin e parë, por në të dytin, zhvillimet nuk ishin ato që prisnin. Dhe këtë herë, rezultati për të djathtën ekstreme mund të rezultojë më i dëmshëm se zgjedhjet e mëparshme, thekson artikulli.
Tubimi Kombëtar hyri në zgjedhje me argumentin se është një parti e transformuar, e udhëhequr nga fëmija politik i Le Pen, populisti 28-vjeçar Jordan Bardela. Partia e ekstremit të djathtë, megjithatë, u mund përfundimisht sepse mbi 200 kandidatë nga partitë e majta dhe të qendrës u larguan pas raundit të parë të zgjedhjeve për të bllokuar zgjedhjen e kandidatëve të ekstremit të djathtë në të dytin.
Megjithatë, humbja e votave ishte edhe për shkak të ekspozimit të pretendimit të saj të rremë se ishte një parti serioze dhe e moderuar. Dhjetëra kandidatë të Tubimit Kombëtar u etiketuan si racistë, antisemitë, pro-rusë dhe mohues të Covid-it.
Sipas Politico, një kandidat i partisë së ekstremit të djathtë ka precedentë penalë për grabitje me armë. Gjithashtu, Le Pen dhe Bardella bënin një kthesë të përditshme 180 gradë për shumë çështje duke u përpjekur të dukeshin socialistë, më të aksesueshëm për votuesit me të ardhura të ulëta dhe liberalë kundër taksimit të biznesit dhe klasës së mesme.
Reputacioni i Bardellës si një mrekulli politike u minua gjithashtu nga një sërë ankesash nga media. Bardella dhe mentorja e tij Marine Le Pen tani kanë tre vjet dhe një portofol të plotë për të rindërtuar profilin e tyre. Por ka arsye të tjera për të besuar se Marine Le Pen do të përballet me një detyrë të vështirë në zgjedhjet presidenciale të 2027-ës
Në këto zgjedhje, si dhe në zgjedhjet evropiane të qershorit, kishte indikacione se qendra e majtë e vjetër, reformiste, pro-evropiane është rinovuar. “Pra, a është ky fillimi i një rimarrjeje të elektoratit të djathtë nga pasardhësit e Charles de Gaulle, Jacques Chirac dhe Nicolas Sarkozy?”
Deri të dielën, mediat, kryesisht jashtë vendit, ishin të bindura se Le Pen do të fitonte presidencën në 2027. Megjithatë, partisë iu dha një goditje e rëndë nga përfundimi i befasishëm i vendit të tretë në zgjedhjet e parakohshme parlamentare.
Koalicioni Kombëtar ka tre vjet për t’u rigrupuar, por gara presidenciale tani është e hapur, argumenton artikulli i Politico.
Me Le Pen përballë një balotazhi në vitin 2027 dhe pothuajse çdo kundërshtar kundër saj (me përjashtim të të majtës ekstreme), francezët ka të ngjarë t’i kthejnë shpinën asaj përsëri, shkruan Politico.
Discussion about this post