Shkarkimi i Belinda Ballukut si zëvendëskryeministre dhe ministre e Infrastrukturës me 85 vota në Kuvend prodhoi një nga ato momentet e rralla kur socialistë dhe demokratë duken sikur janë në një mendje. Kush me bindje e kush me disiplinë partie, që në këtë rast do të thotë me imponimin e Edi Ramës, ngritën kartonin për largimin e saj nga qeveria.
Ajo që ra më shumë në sy ishte sjellja e deputetëve të qarkut Fier. Pikërisht aty ku Balluku ndërtoi një pjesë të rëndësishme të influencës së saj politike, nuk pati asnjë shenjë nostalgjie. Deputetët që dikur ajo i nxori nga anonimiteti, i bëri drejtorë të fuqishëm dhe më pas i promovoi në listat e deputetëve, këtë herë zgjodhën të mos rrezikojnë asnjë gram karrierë për një gjest simbolik besnikërie.
As edhe një hezitim sa për etikë.
Madje nuk bëri përjashtim as Zeqineja, e cila sipas vëzhguesve të sallës, ishte ndër më të shpejtat për të shtypur butonin pro shkarkimit. Një reagim refleks, që tregoi se instinkti për të qëndruar në anën e duhur të pushtetit funksionon më mirë se çdo manual politik.
Në këtë panoramë disipline pothuaj perfekte, vetëm një emër mungoi në votim: deputeti Erjo Mile.
Mile njihet për entuziazmin e tij publik ndaj Ballukut. Ishte ai që postonte foto me të me shënimin “Malet mbeten male” ditën kur ajo u mor e pandehur nga SPAK, dhe po ai që shkruante në anglisht “She is a winner” ditën kur Rama riformatoi qeverinë sipas shijeve të Ballukun.
Këtë herë, Mile nuk votoi.
Jo kundër. Jo pro. Thjesht nuk votoi.
Një mënyrë e qetë për të mos e tradhtuar plotësisht shefen e djeshme, por edhe për të mos u bërë shumë i dallueshëm në një sallë ku shumica kishte vendosur se mali… këtë herë, duhej të lëvizte.
Discussion about this post