Nga Kim Mehmeti
Po, kalendarin e një populli e shënojnë ngjarjet që qëndrojnë si kufij, duke e ndarë kohën në para dhe pas ndodhjes së tyre.
Pa dyshim se protestat e sotme në Tiranë do të jenë kufi ndarës mes kohës kur Piktori lirshëm e shiste Shqipërinë dhe rrënonte kujtesën shqiptare – siç ishte Teatri Kombëtar – dhe kohës së mëpastajme, që do t’i takojë gjeneratës që, me guxim, e mbrojti dhe e shpëtoi atdheun.
Pra, protestat e sotme do ta shënojnë kohën para dhe pas revoltës rinore që i tha mjaft ‘Enverit të Dytë’ – Piktorit, i cili, paturpësisht dhe si askush tjetër në historinë tonë, u tall me popullin shqiptar.
Andaj, sot, kur të rinjtë shqiptarë mundohen ta shpëtojnë vetveten dhe mëmëdheun e tyre nga tradhtia e brendshme dhe kur janë në luftë me narkoshtetin e ngritur nga Piktori, është tradhti të mos i ndihmosh dhe të mos i përkrahësh ata.
Pra, është tradhti të mos i ndihmosh këta të rinj, të cilët ose do ta rrëzojnë neokomunizmin, ose vetë do të përfundojnë me valixhe në dorë apo të përkulur para Piktorit.
Sidoqoftë, edhe pas këtyre protestave rinore në Tiranë – si pas të gjitha ngjarjeve që ndajnë epokat mes tyre – do të ketë nga ata që do të mburren dhe nga ata që do ta arsyetojnë jargavitjen ndaj Piktorit, i cili i ushqente begatshëm, vetëm e vetëm që të prodhonin sa më shumë jargë.
Discussion about this post