Sekretarja për Rininë e Partisë së Lirisë dhe anëtarja e Këshillit Bashkiak të Durrësit, Anisa Ibraj, ka denoncuar vonesat në procesin e rindërtimit pas tërmetit të 26 nëntorit 2019.
Ibraj deklaroi se, edhe pas shtatë vitesh, mijëra familje vijojnë të presin banesat e premtuara ose ndihmën e qirasë. Ajo ngriti gjithashtu shqetësimin për fondet e rindërtimit, duke thënë se nga mbi 1 miliard lekë të parashikuara për Durrësin në vitin 2026, deri në fund të qershorit ishin përdorur vetëm 15.1 milionë lekë, rreth 1% e fondit.
“Paratë janë, por rindërtimi nuk ecën”, u shpreh Ibraj, duke kërkuar transparencë për numrin e familjeve që ende nuk janë sistemuar, banesat e përfunduara që nuk janë dorëzuar dhe përdorimin e fondeve publike.
Ajo deklaroi se do të vijojë ta ngrejë këtë çështje në Këshillin Bashkiak, deri në sistemimin e familjeve të prekura nga tërmeti.
Deklarata:
Në nëntor te ketij viti mbushen plot shtatë vite nga tërmeti shkatërrimtar i 26 nëntorit 2019. Shtatë vite gjatë të cilave familjeve të Durrësit iu premtua strehim, iu premtua rindërtim dhe iu: premtua se jeta e tyre do të rikthehej në normalitet. Por shtatë vite më pas, për mijëra qytetarë, ajo ditë ende nuk ka përfunduar.
Vitet kanë kaluar, ndërsa familjet e dëmtuara janë detyruar të presin, të trokasin në dyer zyrash, të kërkojnë atë që u takon dhe, në jo pak raste, të përballojnë vetë shpenzimet e strehimit. Në vitin 2023, rreth 2 500 familje në Durrës vijonin të trajtoheshin me ndihmë qiraje dhe qytetarët protestonin se prej muajsh nuk e kishin marrë atë. Në vitin 2024, dhjetëra familje dolën sërish në protestë, duke denoncuar mungesën e banesës dhe të ndihmës së qirasë.
Në vitin 2025, mbi 1 000 familje ende prisnin të hynin në apartamentet e tyre.Kjo është kronika e vërtetë e rindërtimit në Durrës. Jo ajo që shfaqet në fjalimet e pushtetit, por ajo që kanë përjetuar qytetarët në këto shtatë vite.Dhe sot, në vitin 2026, vjen një tjetër e dhënë që e rëndon edhe më shumë këtë dështim. Nga mbi 1 miliard lekë të parashikuara për Durrësin për rindërtimin, deri në fund të qershorit janë përdorur vetëm 15.1 milionë lekë, ose rreth 1% e fondit. Këtu qëndron thelbi i çështjes: paratë janë, por rindërtimi nuk ecën.
Si mund të shpjegohet që, shtatë vite pas tërmetit, një familje ende të presë ndihmën e qirasë, ndërsa një tjetër të endet për vite me radhë për të marrë banesën që i është premtuar? Si mund të qëndrojnë bosh apartamente të ndërtuara pikërisht për familjet e dëmtuara, ndërkohë që familje të tjera vazhdojnë të paguajnë qira dhe të jetojnë në pasiguri?
Ne si Parti e Lirisë kerkojme transparencë të plotë për fondet e rindërtimit të vitit 2026, të bëhet publike sa familje ende nuk janë sistemuar, sa familje presin ndihmën e qirasë, sa banesa të përfunduara nuk janë dorëzuar dhe përse fondet e parashikuara nuk po shndërrohen në vepra konkrete.Keto janë pyetje dhe kerkesa që burojnë nga e drejta e qytetarëve për të ditur se çfarë bëhet me paratë publike dhe përse nuk u jepet atyre ajo që u është premtuar.
Durrësi nuk mund të jetë vendi ku një familje pret me vite për një çati, ndërsa një banesë e ndërtuar me paratë e taksapaguesve qëndron e mbyllur. Dhe nuk mund të pranohet që pas shtatë vitesh përgjegjësia të humbasë nëpër zyra, shkresa dhe arsyetime. Si anëtare e Këshillit Bashkiak ne Bashkine e Durresit do të vijoj ta ngre këtë çështje me të njëjtën vendosmëri, derisa çdo familje e prekur nga tërmeti të marrë atë që i takon dhe çdo fond publik të ketë destinacionin për të cilin është miratuar.
Discussion about this post