Distancat janë fare të pakta, mirëpo Egnatia dhe Dinamo janë të detyruara ta përtypin këtë faktor, duke treguar kujdes në çdo lëvizje. Në njërën anë luhen ndeshjet europiane, Egnatia përballë Lillestrom dhe Dinamo ndaj Pafos. E teksa ambicia për të prekur historinë jehon në të dyja kampet, në anën tjetër “këmbon” nisja e Superiores.
Dy ndeshje në harkun e tre ditëve kërkojnë menaxhim maksimal. Në mes janë lojtarët që do të duhet të konsumojnë shumë energji, ndërsa frika për t’iu shmangur të keqes, mbi të gjitha dëmtimeve, është e pranishme në çdo vendim që do merret.
Një rezultat pozitiv në ndeshjen e parë të Kupave të Europës do të ishte një shtytje e rëndësishme për të vijuar me besim drejt objektivit të madh siç janë grupet, por po aq i rëndësishëm është edhe starti në Superiore, ku presin Tirana dhe Vora.
Egnatia dhe Dinamo, në këto ditë të ngarkuara, duket se janë përballë një “halli” që nuk lidhet vetëm me kalendarin, por edhe me mënyrën se si duhet të shpërndajnë energjitë dhe vëmendjen. Europa “josh” me historinë, ndërsa kampionati kërkon të jesh gati që në metrat e parë në fushë. Në fund të fundit, forma e mirë që të dyja skuadrat po tregojnë nuk mund të mbetet thjesht një episod.
Ajo është një mundësi për të dëshmuar se brenda Shqipërisë mund të shfaqen me statusin e pretendentes, ndërsa përtej kufijve të vendit të dalin në fushë me bindjen se mund të përfaqësojnë denjësisht futbollin shqiptar.
Sepse ndoshta ky është “mesi i artë” që kërkojnë Egnatia dhe Dinamo: të mos zgjedhin mes Europës dhe Superiores, por të gjejnë ekuilibrin për t’i përballuar që të dyja. Të luftojnë për të shkruar historinë në kompeticionet europiane dhe të ruajnë statusin e pretendentes brenda në shtëpi. Nëse ia dalin, atëherë “ngërçi” i kalendarit mund të kthehet në një tjetër dëshmi të rritjes së futbollit shqiptar.
Discussion about this post